Vaktiyle Basra’da garip bir fırıncı vardı. Kendisine sahte paralar verseler de parayı alır, paranın sahte olduğunu anladığı halde parayı verene söylemez, istediği ekmeği verirdi. Etrafındakiler onun bu halini bilir, şaşırırlardı. Kimse onun neden böyle yaptığını anlamazdı. Nihayet ölüm vakti gelip çatınca bu garip fırıncı yüce dergaha ellerini açıp,
“Yâ Rabbi! Yaptığım bütün ibadetlerin, senin şanına layık olmadığını biliyorum ve huzuruna sahte ibadetlerle, taatlerle geliyorum. Fakat bütün ömrüm boyunca kullarının sahte paralarını kabul ettim, onların suçlarını yüzlerine vurmadım. Sen de benim kabahatlerimi yüzüme vurma, sahte de olsa ibadetlerimi kabul et” der.
Vefatından sonra rüyada onu cennet nimetleri içinde görürler.
Yorumlar
Bu Yazıyı Paylaş
Editörün Seçtiği 10 konu